Berichten

Golf van Biskaje: check!

Afbeelding
We zijn de Golf van Biskaje over, yes we did it! Voor vertrek maken we er ons niet zo heel erg druk over. Rob zegt: gewoon weer wat water om overheen te varen en vorig jaar naar Zweden was verder. Na het bestuderen van de weerkaarten en het op adem komen in Camaret zijn we er vrijdag klaar voor. We vertrekken wat later dan gepland, wat achteraf maar goed is ook, want anders waren we zeker in het donker aangekomen door snelheid in de wildwaterbaan op de laatste dag. Al met al een fantastische tocht waarin we alle weersomstandigheden meemaken, ons soms vervelen, genieten en enkele spannende momenten meemaken.


Hieronder een verslag per dag van de dagen op zee en een fotoimpressie:

Vrijdag: we vertrekken 15 uur uit Camaret. Het waait lekker en iedereen voelt zich goed. Als de kids op bed liggen komen er dolfijnen voorbij. Dit keer vlakbij de boot en nu snappen we eindelijk de fascinatie die veel mensen hebben voor deze beesten. Wat zijn ze bijzonder. Ze spelen, zo lijkt het, bewust naast …

Sailing yacht Agape for the French coastguard, do you copy?

Afbeelding
Niemand reageert, dan nog maar een keer: Sailing Yacht Agape with an emergency for the French Coastguard, do you copy? Niemand reageert, daar lig je dan, midden in de nacht, in het Kanaal een paar mijl uit de Noord Bretonse kust aan lager wal en de motor is er plotseling mee opgehouden. Geen enkele andere boot om ons heen en aan wal niemand die reageert. En nu? Poeh dan voel je je best alleen en nietig op die grote zee.


En het was zo'n mooie nacht, volle maan, beetje bewolking, dus niet koud. We waren heerlijk aan het zeilen, nadat we veel hadden moeten motoren vanaf Fécamp. 2 nachten op de motor is wel heel veel dus als het even kan gaat hij uit. Toch zetten we de motor er in de nacht even bij, zodat we op tijd de westkaap van Bretagne met stroom mee kunnen ronden. En dan ineens stopt de motor ermee. Ik zit op wacht en Rob komt met een slaperig hoofd naar buiten. Oh, we zeilen nog de goede kant op, zal wel iets met de diesel zijn, misschien zuigt hij niet zo goed aan, omdat we sc…

Dolfijnen en geduld, heel veel geduld.

Afbeelding
Ons geduld wordt aardig op de proef gesteld. Hemelsbreed zijn we sinds vorige week zo'n 200 km opgeschoten... We liggen, wederom verwaaid, al dagen in Fécamp. Vanochtend nog stonden we paraat om te gaan, maar tegen windkracht 5-6 in opkruisen leek ons toch geen goed plan, dus nog een dagje Fécamp, dag 5 al.

Zaterdag 29-7 vertrekken we uit Duinkerke met een vrij harde tegenwind, maar de wind is iets minder hard dan de dagen ervoor, dus besluiten we een stukje west te varen naar Calais. Het wordt een hobbelig tochtje, maar met de zeeziekte gaat het goed, alleen Rosalie gooit haar hele maaginhoud even in de gootsteen in de keuken... In Calais is het onrustig vanwege de kermis, dus na 2 dagen zijn we daar wel weer klaar. Wat een herrie! Of het komt door de herrie om ons heen weten we niet, maar de boot lijkt af en toe te klein voor ons viertjes en dan komen de eerste irritaties. Ook wat dat betreft is het even inslingeren, maar na een paar aanvaringen en goede gesprekken geven we elka…

Gezellig verwaaid in Duinkerke

Afbeelding
Ondanks de vermoeidheid en de laatste klusjes die eigenlijk nog niet helemaal af zijn gaan we maandag 24 juli in de avond de Noordzee op. Best wat gespannen, want het is het eerste tochtje van het seizoen en hét echte vertrekmoment uit Nederland. Het moment waarop we echt alles achter ons gaan laten. We drinken een dag voor vertrek geen koffie en alcohol, en slikken gember en hoge dosis vitamine C. Vlak voor vertrek nemen we een Spaanse Biodramine zeeziekte pil en hopen op een rustige tocht met wind in de rug. Bij het verlaten van de havenmond bij IJmuiden staat de regenboog aan de lucht, dat geeft hoop op een behouden vaart. De tocht is mooi, we zien veel regenbuien langs de kust, maar wij houden het droog. In de nacht komt toch de zeeziekte, we hangen regelmatig over de reling, maar de volgende dag in de middag neemt het gelukkig alweer af, maar dan zijn we ook al bijna op onze bestemming: Duinkerke. We stuiven op het voorzeil de goede kant op, dus 21 uur na vertrek leggen we moe, m…

Afscheid

Afbeelding
Ja, het is zover, we nemen afscheid van alles wat ons hier lief is, maar we nemen het belangrijkste mee: elkaar, de boot, de credit card en een fles Moet et Chandon voor aan de overkant;-). En in ons hart nemen we al onze lieve vrienden en familie mee. Tijd is een lastig begrip. Een jaar lijkt lang, zeker in de ogen van een kind. Ik herinner me dat nog van vroeger op de basisschool, zo'n schooljaar leek een eeuwigheid te duren, dus onze kinderen vinden een jaar weg echt lang. Zeker Valerie vindt het af en toe best lastig. Hoe dat voor onszelf zal zijn, weten we niet, meestal is een jaar zo voorbij. En toch ook voor ons, een jaar voelt best lang als we onze lieve ouders, broers en zussen en goede vrienden gedag zeggen. Daar moesten we doorheen en dat gaat niet zonder tranen, maar dat geeft niet. Dat is juist mooi. We weten dat er genoeg is om voor terug te komen.

Na ons gezellige afscheidsfeestje 16 juli in Eemnes hebben we 19 juli samen de boot van Eemnes naar Enkhuizen gevaren. H…

Q&A4: Is de boot klaar voor vertrek?

Afbeelding
Eigenlijk stond er een Q&A over de stroomvoorziening in de planning, maar er komen nu zoveel vragen over of we er klaar voor zijn, dat ons dat een beter onderwerp leek. Kun je ooit klaar zijn voor zoiets groots? Nee klaar zijn we nog niet, het schiet aardig op, maar het voelt alsof we niets mogen vergeten, alsof we na vertrek nooit meer voet al wal zetten om nog iets te kunnen aanschaffen. Onzin natuurlijk en in principe kunnen we niets vergeten, want het huis moet leeg en alles wat mee moet gaat mee en wat niet mee moet blijft achter. Simpel. Toch lig ik wel eens wakker van wat er allemaal nog moet gebeuren, vergeet ik regelmatig afspraken, moet ik nog werk afronden, laatste inkopen doen. En ook thuis gaat alles nog gewoon door, kids naar school, eten koken, vaatwasser in-en uitruimen, wassen, toiletten schoonmaken, stofzuigen. Het moet, maar het liefst zijn we nu bezig op de boot, bezig ons huisje voor het komende jaar op orde te maken. Van binnen én van buiten wordt de boot al…

Q&A3 Hoe doen jullie dat met onderwijs onderweg?

Afbeelding
Éen van de meest gestelde vragen, zeker omdat er zoveel onduidelijkheid is qua wet- en regelgeving, is de vraag hoe wij onderweg het onderwijs voor onze kinderen regelen en of we daarvoor wel toestemming hebben gekregen?

Eigenlijk is het antwoord vrij simpel, wij hebben geen toestemming nodig, omdat we ons gaan uitschrijven uit de gemeente. Uitschrijven uit de gemeente is verplicht als je in een jaar langer dan 8 maanden weg bent. Dat gaan we 17 juli doen. We hebben toestemming van de SVB en de Belastingdienst (dit moet ivm het aanhouden van ons huis). Als je een afgebakende periode weggaat doet eigenlijk niemand moeilijk en kun je gewoon gaan en blijft alles zoals het is (behalve AOW opbouw).

Het grootste voordeel van uitschrijven is dat de leerplicht ambtenaar zich niet om ons bekommerd. Dit is letterlijk wat de leerplicht ambtenaar ons 4 jaar geleden vertelde toen wij Valerie van toen 5 jaar oud wilden meenemen voor 6 weken. Daar kregen we geen toestemming voor, maar ze zei toen we…