Berichten

Berichten uit september, 2017 weergeven

Adiós Espagna, Olà Portugal

Afbeelding
Met weemoed nemen we afscheid van Spanje. We weten het, er komen nog genoeg mooie bestemmingen aan, maar Spanje was gewoon heel erg mooi. De Ria’s hebben ons hart gestolen. De Ria’s, dat zijn geen mooie Spaanse dames; dat zijn een soort fjorden in de regio Galicië (noord-west Spanje). Mooie baaien, wandelingen over rotsen, zwemmen in zoetwaterbronnen, witte stranden, ankeren voor onbewoonde eilandjes, kleine stukjes zeilen met heerlijke wind, lekker eten; dat is in een notendop de Spaanse Ria’s. OK, de zee is een stuk kouder dan aan de andere kant van Spanje, soms maar 15 graden, dus zwemmen in zee is heel erg fris. Dat is waarschijnlijk de reden is dat het toerisme hier niet zo groot is, maar dat is dan ook echt het enige nadeel van deze regio.
Pareltjes Dan komt de mooiste plek van de reis tot nu toe: Islas Cies. Twee pareltjes van eilanden voor de ingang van Ria de Vigo. Parelwitte stranden, zwembadblauwe zee en prachtige wandelingen over rotsen.  
We maken op een zonnige dag een m…

Bijzonder vrij gevoel

Afbeelding
De wekker gaat om 8.30, ja ook hier in Spanje gaat de wekker, we staan rustig aan op. Vandaag is het 4 september, de dag dat in Huizen de scholen weer beginnen. Normaal gesproken hebben we op dit tijdstip al een hele dag achter de rug. 7 uur de wekker, met moeite ons bed uit, dan de rush om de kinderen op tijd op school te krijgen. Eet nou eens door! heb je je tanden al gepoetst? Waarom heb je je sokken nog niet aan. Waar is je bril, waar heb je hem gisteren afgedaan? denk eens goed na! haren kammen, tanden poetsen, schoenen aan, bril op, tas mee etc. Elke dag hetzelfde, elke dag haast en voor 4 avondmensen is dat een hele opgave...

Eigen tempo
En nu is er even geen haast. De boot doet het weer, we liggen in het water en dobberen van ankerplek naar ankerplek. Wat een rust geeft dit leventje hier aan boord. Als we later (of eerder) beginnen met school, zijn we dus ook later (of eerder klaar). We doen alles in ons eigen tempo. Geen sokken, geen tassen, gewoon de tafel uitklappen en de bo…