Posts

Update dag 13 t/m 16

Donderdag is een beetje een spannende dag. Vandaag krijgen we meer wind en golven en wellicht (onweers) buien. We zijn uitgeweken naar her zuiden om te harde wind te voorkomen. We hopen dat we ver genoeg zuid zijn gegaan. Ook horen we dat er zich een storm ontwikkeld die net op of na het moment van aankomst op de Azoren (eind mei, begin juni) ons kan gaan lastig vallen. Het weer is veranderlijk en depressies verplaatsen zich zonder logica over de weerkaarten, dus er kan nog van alles veranderen, maar toch voelen we ons wat gespannen. Gelukkig valt de storm donderdag mee, wel lekker veel wind zodat we voortgang maken. Alleen zijn de golven flink klotserig wat het leven aan boord erg oncomfortabel maakt. Vrijdag neemt de wind pas in de avond af en de golven ook. Van onze weerman op de kant horen we dat de storm eind eind mei/begin juni zich toch anders lijkt te ontwikkelen zodat wij er geen last van krijgen. Pfff dat scheelt weer een hoop kopzorgen. Door de wind hadden we vrijdag een mo…

Update dag 10 t/m 12

Yes, we kunnen weer zeilen, na zondagmiddag op de spinnaker die we voeren als gennaker, kunnen we weer zeilen op grootzeil en genua, de motor kan uit en dat scheelt een hoop lawaai.
Op maandagochtend om 8 uur gijpen we en gaan op 35 graden noorderbreedte pal oost varen richting de Azoren.
De golven komen nu schuin van achteren en dat is weer even wennen, we rollen lekker van gangboord naar gangboord, maar al snel zijn we hier weer mee vertrouwd ook al klinkt er wel eens een krachtterm als er weer eens wat of iemand door de kajuit wordt geslingerd.
Ik lig net lekker in bed, hoor ik Conny roepen 'walvis, walvis!', en ja hoor op nog geen 30 varen we langs een in onze ogen gigantisch beest.
Hij of zij is zeker zo groot als onze boot en lijkt lekker te liggen dutten of rond te hangen, af en toe een blaas gevend.
Wat een magnifiek gezicht en wat zijn we ook blij dat we er niet tegenaan gevaren zijn.
De rest van de dag volgen we ons gewone ritueel.
Dinsdag hebben we een beetje een of…

Update dag 7 t/m 9

Mijl na mijl glijdt onder de Agape door, onverstoorbaar vervolgt zij uren en dagen haar weg naar het noord oosten.
Aan boord draaien wij ons dagschema en zo glijdt ook dag na dag voorbij.
De ene dag vloeit via de nachtwachten in de andere over.
Zo verliezen plaats en tijd hun waarde en worden we een met de elementen.
Elke ochtend om een uur of 11 wordt ik (Rob) wakker en hoor het gekwebbel of soms gekibbel van Valerie en Rosalie die al met Conny in de kuip zitten.
Conny heeft dan al het ssb netje met de Bojangles en de Dingo achter de rug en heeft als het een goede moeder betaamt al ontbijt geserveerd aan de dames.
Zo rond enen wordt er dan geluncht, waarna Conny gaat slapen, de dames film gaan kijken en ik wat mails verstuur en lees.
Om 16 uur is dan het inmiddels befaamde snacktime moment met een blikje fris en chips, waarna ik ga slapen, de meiden wat voor zichzelf doen en Conny het avondeten te voorschrijf tovert uit de kombuis.
Zelfs in deze simpele nooit stilstaande kombuis weet C…

Dag 4 t/m 6 van St Maarten naar de Azoren

Wat een gehobbel weer! De boot ligt geen 10 seconden stil. We varen aan de wind, maar door de zeegang niet rustig op 1 oor, maar het lijkt alsof elke golf even met onze boot wil spelen. Over spelen gesproken, op dag 1, helemaal vergeten te vermelden, werden we eindelijk eens weer verrast door een dolfijnen show rondom de boot!
Het geschommel maakt het lastig om door de boot te bewegen; koken, afwassen, toiletgebruik is allemaal een interessante uitdaging om rechtop te blijven. Het cardanisch kooktoestel verschoof ineens door een loszittend schroefje, dus het loeizware ding moest eruit en schroef aangedraaid. Een erg ingewikkeld klusje met deze zeegang, maar klus geklaard. We worden steeds behendiger op zee en worden gelukkig niet meer gehinderd door zeeziekte. Wel is het in de boot nog steeds erg warm, maar buiten koelt het voelbaar af. Overdag is op het achterdek in de wind al een vestje nodig en de nachten worden ook frisser. Dag warme Carieb, we will miss you ;-(
We schieten wel lek…

Dag 1 t/m 3 van St Maarten naar de Azoren

Hierbij een eerste update van onze oversteek naar de Azoren.
Aan boord gaat alles goed, we zijn zelfs niet zeeziek na al die maanden aan boord op ankerplekken.
We pakken ons 'oversteekritme' weer snel op: wachtlopen, slapen, ontbijten,slapen, lezen, slapen, lunchen, slapen, film kijken, slapen, snacktime, slapen, avondeten, wachtlopen, etc.
Het slapen wordt vooral door mij en Conny gedaan om zo voldoende slaap te krijgen in combinatie met de gebroken nachten.
We varen samen op met de Bojangles en dat geeft een prettig gevoel, toch niet helemaal alleen op deze grote oceaan.
Via de ssb hebben we contact met andere Nederlandse boten die nog op St Maarten liggen.
Momenteel hebben we nog een lekker windje om te zeilen, maar we zijn benieuwd hoe lang dat nog duurt.
Het Azoren hoog met zijn windstiltes komt dichterbij, dan zal helaas de motor aan moeten. Onze positie om 15 mei 17u utc: 25-34N 60-34W
Cog 20
Sog ca 5 knopen
Afbeelding
De toegift van de Carieb

Als we vertrekken uit Martinique, zijn we in de veronderstelling dat we het mooiste gedeelte van de Carieb hebben gehad. Vanaf hier komen we in de gebieden waar orkaan Irma en Maria hebben huisgehouden vorig jaar. We horen dat de eilanden zich maar langzaam herstellen en bereiden ons dus voor op minder mooie plekken. Wel maken we nog een paar tussenstops, want in 1 keer naar Sint Maarten is ook geen optie. We horen van boten die voor ons varen dat het allemaal wel meevalt met de schade en gaan toch op ontdekking in Dominica en Barbuda. We worden verrast door deze twee parels van de Carieb.


Dominica
Vanuit Martinique zeilen we in een prachtige dagtocht naar het noorden van Dominica, Porthsmouth. We willen een korte stop maken, dus gaan direct de volgende dag op zoek naar een huurauto. De volgende dag kunnen we een Jeep huren (andere auto's hebben ze hier niet, maar de meiden zijn blij met de Jeep). De eerste dag struimen we door het dorpje. We zien veel scha…

Martinique: lesjes, gospel, motorpech en een zeer abrupt afscheid

Afbeelding
Het is 7 uur 's ochtends, de wekker gaat, want vandaag gaan we na 3 weken Martinique eindelijk verlaten. Rob loopt naar buiten en roept: "Conny, moet je dít zien!" Aan zijn stem hoor ik dat het menens is. We drijven op de oceaan! Ongewenst op dit vroege tijdstip! Bye bye Martinique... Maar goed, laten we bij het begin beginnen. Drie weken eerder komen we aan in Europa, Frankrijk, Martinique. We blijven er 3 weken, niet geheel vrijwillig, want we hebben een probleempje met de motor en moeten wachten op een onderdeel. Vervelend? Nee, hoor. We maken van de nood een deugd en genieten van la douce France met z'n baguettes, camembert, croissants, etc.

Lesjes in verkopen, eten en reilen&zeilen
Eind maart komen we aan in Le Marin, Martinique. Een nietszeggende plaats, maar wel met een heerlijke rustige (qua golven dan) ankerplaats en een aanlegsteiger bij de plaatselijke Leader Price, zeg maar de Lidl van Frankrijk. Grappig hoe groot we dan direct weer gaan inkopen. We e…